Niemcy pisali Gorenschin lub Gorrenschyn, a więc spółgłoskę cz oddawali przez sz.
Pierwsze zapisy nazwy wsi pozwalają na odczytanie Gorzęcino, późniejsze i dzisiejsza postać nazwy powodowana została wpływem niemieckim. Wpływem niemieckim objaśnić też trzeba przejście spółgłoski ć: Goręcino w cz: Goręczyno, podobnie jak Sulęcino w Sulęczyno, Borkocino w Barkoczyn, Glińe w Glinczu i innych nazwach pomorskich.
Jest to nazwa dzierżawcza od imienia Gorzęta, utworzonego z pierwszym członem Gorzeć czy Goreć o znaczeniu palić. Podobnie utworzone zostało imię Sulęta od Sulisław, Chwalęta od Chwalisław, Borzęta od Borzysław itd. Nazwa Goręcino była zestawieniem słowotwórczym typu Gorzęcino (siało), czyli Siło Gorzęty, po zaniku utożsamiającego Siło w nazwie przetrwała przydawka Gorzęcino.
Do 1918 roku obowiązującą nazwą niemieckiej administracji dla Goręczyna było Gorrenschin. Podczas okupacji niemieckiej nazwa Gorrenschin w 1942 roku została przez nazistowskich propagandystów niemieckich (w ramach szerokiej akcji odkaszubiania i odpolszczania nazw niemieckiego lebensraumu) zweryfikowana jako zbyt kaszubska i przemianowana na nowo wymyśloną i bardziej niemiecką - Görren.