Filozofia anarchokapitalizmu Aksjomat nieagresji Anarchokapitalizm – sformułowany przez Rothbarda i innych – silnie trzyma się centralnego, libertariańskiego aksjomatu nieagresji: Zasadność aksjomatu „samoposiadania” Rothbard argumentował poprzez odrzucenie założeń alternatywnych (jedna grupa ludzi należy do innej grupy, każdy należy do każdego lub nikt nie należy do nikogo). Rothbard odrzuca powyższe alternatywy, ponieważ nie są one uniwersalne ani niezależne od miejsca i czasu. Jedyną alternatywą, jaka pozostaje, jest „samoposiadanie”, które według niego jest zarówno aksjomatyczne, jak i uniwersalne.
Ogólnie rzecz biorąc, aksjomat nieagresji można uznać za zakaz inicjowania agresji (rozumianej jako fizyczną napaść na ciało i/lub mienie) lub groźby użycia siły wobec osób (tj. bezpośredniej przemocy, napadu, morderstwa) lub mienia (tj. oszustwa, włamania, kradzieży, opodatkowania). „Zapoczątkowanie użycia siły” rozumiane jest zazwyczaj jako akt agresji lub przymusu. Różnica między anarchokapitalistami a innymi libertarianami polega w znacznej mierze na stopniu zaakcentowania tego aksjomatu.