Po II wojnie światowej koleje RFN (DB) w 1950 roku miały 48 lokomotyw serii 8970-75. Część pozostałych lokomotyw trafiła na koleje NRD (DR), które przejęły ponadto liczne lokomotywy takiego samego lub zbliżonego typu z nacjonalizowanych kolei prywatnych. Na kolejach NRD nowo przejęte lokomotywy otrzymały numery z zakresu 89 5901 do 6306 (seria 8959-63), prefiks 59 do 63 był zależny od nacisku osi, odpowiednio od 9 do 13 ton. Kilka lokomotyw dostosowanych było do pracy z tendrem doczepnym. W dalszym ciągu część lokomotyw używana była na kolejach fabrycznych. Ostatnie wycofano z czynnej służby z kolei publicznych w RFN w 1961, a w NRD w 1967 roku, po ponad 60-letniej eksploatacji. Stosunkowo liczne lokomotywy tej serii lub typów zbliżonych zachowano jako pomniki lub do celów muzealnych, z tego niektóre w stanie czynnym.
Lokomotywy zbliżonych typów na kolejach niemieckich Oprócz Prus, tylko dwa inne niemieckie zarządy kolejowe używały lokomotyw pokrewnego typu. Głównym użytkownikiem poza Prusami była Meklemburgia, której kolej Mecklenburgische Friedrich-Franz-Eisenbahn w latach 1882–1906 zakupiła 68 lokomotyw odpowiadających wzorowi III-4e, budowanych w 8 fabrykach (Borsig, Güstrow, Hanomag, Henschel, Hohenzollern, Jung, Linke-Hofmann i Schichau).