U niektórych przez długi czas utrzymuje się stabilny przebieg choroby i ok. 25% osiąga wiek powyżej 75 lat. Jednak część chorych jest zagrożonych wystąpieniem powikłań takich jak: nagły zgon sercowy, udar mózgu i niewydolność serca.
Średnia roczna umieralność wynosi ok. 1%, ale w pewnych grupach chorych może osiągać nawet 6%.
Leczenie Leczenie farmakologiczne Leczenie farmakologiczne ma charakter objawowy i ma na celu łagodzenie objawów chorobowych. W leczeniu stosuje się: beta-blokery werapamil dizopiramid
Należy zwrócić uwagę, że u chorych z zawężaniem drogi odpływu nie powinno się stosować leków rozszerzających tętnice i żyły, w tym: nifedypiny, azotanów (nitrogliceryna), inhibitorów konwertazy angiotensyny, inhibitorów fosfodiesterazy i glikozydów naparstnicy.
Leczenie operacyjne miektomia przegrody międzykomorowej (zabieg Morrowa) niekiedy z walwuloplastyką zastawki mitralnej w krańcowych przypadkach kardiomiopatii przerostowej chorych można kwalifikować do przeszczepu serca