Przełęcz Zwardońska (675 m) – przełęcz na granicy polsko-słowackiej znajdująca się w wyraźnym obniżeniu grzbietu, która bezpośrednio rozdziela kulminację Gomułki (784 m; słow. Serafinov grúň) na południu oraz niewielkie bezleśne wzniesienie Pydychów Gronia (751 m; na północnym zachodzie), za którym znajduje się przełęcz Przysłop. W regionalizacji fizycznogeograficznej Polski według Jerzego Kondrackiego jest to przełęcz między Beskidem Śląskim a Beskidem Żywieckim, w nowej regionalizacji przełęcz ta oddziela Międzygórze Jabłonkowsko-Koniakowskie od Beskidu Żywiecko-Kisuckiego, po słowackiej stronie są to Kysucké Beskydy. Przez szczyty te i przełęcze biegnie granica polsko-słowacka. W kierunku północno-wschodnim (na polską stronę) spływa spod Przełęczy Zwardońskiej niewielki dopływ potoku Roztoka, w południowo-zachodnim (na słowacką stronę) potok Čierňanka (Czernianka; na terenie Skalitego nazywana Skaliczanką ()). Gomułka, znajdująca się między Przełęczą Zwardońską a Skalanką, jest zwornikiem dla bocznego grzbietu Rachowca. Grzbietem, w którym znajduje się Przełęcz Zwardońska biegnie Wielki Europejski Dział Wodny. Nazwa przełęczy pochodzi od wsi Zwardoń, położonej bezpośrednio na niej i tuż pod nią.