Czuwając nad tym, aby jeździec skupiał cala uwagę i wysiłki na zamierzonym celu, należy nieustannie i z niezłomną stanowczością kierować nim za pomocą ciągłego powtarzania uwag. Instruktor powinien zwracać szczególną uwagę na słabszych, nie zaniedbując jednak innych. Na otwartej ujeżdżalni instruktor stoi przeważnie na zewnątrz. Zaleca się instruktorowi dosiadać często konia, aby mógł pokazać to, czego uczy. Ćwiczenia rozpoczynać i kończyć w stępie, unikając powracania do stajen z końmi spoconymi. We wszystkich ćwiczeniach instruktor powinien się starać urozmaicać chody, aby nie męczyć ani jeźdźców, ani koni. Należy dawać częste wypoczynki, zwłaszcza w początkach szkolenia. Dla rekrutów należy dobierać, o ile możności, konie spokojne i dobrze ujeżdżone.
Przypisy
Bibliografia Instrukcja o działalności szkoleniowo–metodycznej. Syg. Szkol. 816/2009 Poradnik metodyczny do przygotowania i prowadzenia ćwiczeń z wojskami (kompania, pluton, drużyna). Syg. DWLąd. Wew. 89/2006
Linki zewnętrzne
Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni i szkół wojskowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Ćwiczenia wojskowe Kategoria:Centra wyszkolenia wojska II Rzeczypospolitej Kategoria:Szkolnictwo wojskowe II Rzeczypospolitej Kategoria:Wykładowcy Wyższej Szkoły Wojennej