Kodeks z Melbourne, przyjęty podczas XVIII Międzynarodowego Kongresu Botanicznego w lipcu 2011 i obowiązujący od 1 stycznia 2012, wprowadził istotne zmiany w stosunku do poprzednich wydań. Dotyczyły one m.in. zniesienia obowiązku ukazania się w formie drukowanej pracy opisującej nowy gatunek oraz wyraźnie podkreślono i odniesiono zasady nomenklatury botanicznej także w stosunku do glonów i grzybów zmieniając nazwę kodeksu na International code for Nomenclature for algae, fungi and plants – ICN (wcześniej International code Botanical Nomenclature – ICBN).
Wydania w języku polskim Kodeks był dwukrotnie tłumaczony i wydawany w języku polskim. Po raz pierwszy zespół pod redakcją Aliny Skirgiełło opracował tekst kodeksu przygotowanego w Montrealu podczas 9. kongresu botanicznego w 1959 i wydany po angielsku w 1961. Książka została wydana przez Państwowe Wydawnictwo Naukowe w 1966 roku. Ta sama redaktorka wspólnie z Marią Reymann opracowały tekst kodeksu w wersji po kongresie w Berlinie z 1987, wydany w 1993 w ramach serii Polish Botanical Studies. Guidebook Series przez Instytut Botaniki im.