thumb|240px|Dom Związku Zawodowego Kolejarzy z teatrem Ateneum w Warszawie thumb|240px|b. Dom ZZK we Lwowie, obecnie Muzeum Historii Kolei Lwowskiej thumb|240px|Dworzec kolejowy w Żyrardowie thumb|240px|Dworzec kolejowy w Gdyni thumb|240px|Grób Romualda Millera na Powązkach Romuald Miller (ur. 9 stycznia 1882 w Łodzi, zm. 29 lipca 1945 w Otwocku) – polski architekt i działacz polityczny. Wolnomularz.
Życiorys Urodził się w rodzinie Romualda, pracownika kolei, i Florentyny z Matysków (1859–1935). Miał siostrę i dwóch braci: Stanisława Kwiryna i Jana NepomucenaRomuald Miller M.J. Minakowska, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2025-08-07].. Ukończył w 1899 Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi, a w 1908 został absolwentem (ze złotym medalem) Instytutu Inżynierów Cywilnych w Sankt Petersburgu. Działał w PPS. Był uczestnikiem rewolucji w 1905. W 1909 razem z poślubioną w 1903 żoną Julią (1888–1965) wrócili do Łodzi, gdzie Romuald początkowo był zatrudniony na stanowisku pomocnika architekta miejskiego (1909–1912), a następnie pomocnika inżyniera gubernialnego w Piotrkowie (1912–1914). Równocześnie prowadził prywatną praktykę zawodową. Założył pierwszą zespołową pracownię architektoniczną. W 1910 miał pracownię przy ul. Zielonej 14 w Łodzi.