Historia Gdy tzw. "ewolucjoniści" i "unioniści" opuścili Portugalską Partię Republikańską w lutym 1912 roku, Partia Demokratyczna obwieściła, iż jest kontynuatorką działalności swej poprzedniczki. Działaczom nowego ugrupowania szybko udało się opanować elektorat i struktury propagandowe starej partii, a Partia Demokratyczna zdominowała życie polityczne Pierwszej Republiki. Udało jej się pozostać u władzy, pod przywództwem Alfonso Costy, pomimo kilku prób zamachów (zarówno monarchistycznych, jak i republikańskich).
W czasie I wojny światowej, w której Portugalia brała udział, partia zawiązała koalicję rządową w Partią Ewolucjonistyczną, nazywaną "Świętą Unią". Później rozbieżności pomiędzy oboma ugrupowaniami narastały, w efekcie Unia została rozwiązana. W tym czasie Sidónio Pais wprowadził rządy dyktatorskie, oparte na jego Narodowej Partii Republikańskiej. Pais został zamordowany w 1917 roku. W 1919 roku Partia Demokratyczna znów znalazła się u władzy.
Po 1919 roku, na czele ugrupowania stał António Maria da Silva. W tym czasie wewnątrz partii powstała opozycja, która doprowadziła do tego, iż kolejne lata były już tylko procesem powolnego rozkładu ugrupowania. Powstały m.in.