Rodzina Trzykrotnie żonaty z: Zofią Anielą Nowicką, miał dwóch synów: Jerzego (zmarł w dzieciństwie) i Zbigniewa (kapitana Armii Krajowej, zginął w 1942 w KL Auschwitz); Anną Dołbiną, miał córkę Zofię (zm. 1933) i syna Zygmunta (1923–1997), profesora Politechniki Śląskiej; Janiną Mikołajewską z domu Klepaczko.
Stanowiska 1912–1913 konstruktor w biurze konstrukcyjnym wielkich pieców Noworosyjskiego Towarzystwa Metalurgicznego w Juzówce; 1913 zastępca szefa odlewni żeliwa w fabryce K. Rudzki i Spółka w Warszawie; 1915–1916 inżynier zmianowy wielkich pieców w Belgijskim Towarzystwie Górniczo-Hutniczym w Jenakijewie w Zagłębiu Donieckim; 1916 szef wielkich pieców, odlewni i warsztatów mechanicznych w Tambowskim Towarzystwie Górniczo-Hutniczym w Lipiecku; Główny inżynier w emalierni „Jan Witwicki – Kamienna”; referent do spraw górnośląskich w Departamencie Górniczo-Hutniczym w Ministerstwie Przemysłu i Handlu; radca ministerialny i dyrektor biura badania cen w Departamencie Górniczo-Hutniczym; 1927 wicedyrektora Związku Polskich Hut Żelaznych w Warszawie; 1928 kierownik wydziału kontroli i kosztów własnych w Spółce Akcyjnej „Huta Pokój” Śląskich Zakładów Górniczo-Hutniczych w Katowicach; 1929 starszy inspektor hut „Pokój” i „Baildon”; 1934 kierownik wielkich pieców w hutach „Florian” i „Laura” we Wspólnocie