Po upadku Asyrii w 609 p.n.e. rejon Samarii na kilka lat razem pozostałym Lewantem został opanowany przez wojska egipskie faraona Necho II, a następnie w 586 p.n.e. zajęty przez króla Babilonii, Nabuchodonozora II.

W 332 p.n.e. wojska macedońsko-greckie Aleksandra Macedońskiego podbiły Azję Mniejszą , w tym Samarię. Po jego śmierci Samaria znalazła się pod władzą Ptolemeuszy, a od 198 p.n.e. Seleucydów. W Samarii osiedlali się wówczas greccy żołnierze, którzy zakończyli służbę wojskową.

Podczas żydowskiego powstania Machabeuszy w 108 p.n.e. Żydzi zniszczyli miasto Samaria. W 30 p.n.e. król Herod I Wielki zmienił nazwę miasta na Sebastia (Augustus). Miasto było stopniowo odbudowywane.

W wyniku wojny izraelsko-arabskiej 1948 tereny starożytnej Samarii znalazły się pod kontrolą Jordanii. W 1967 w wyniku wojny sześciodniowej znalazły się pod okupacją izraelską. Część terenów utożsamianych ze starożytną Samarią leży w granicach powszechnie nazywanych Zachodnim Brzegiem Jordanu. W 1994 zawarto porozumienia z Oslo, w wyniku których Zachodni Brzeg wszedł w skład Autonomii Palestyńskiej.

Izrael jest krytykowany za politykę osadniczą na terenach Zachodniego Brzegu.

Przypisy

Kategoria:Geografia historyczna starożytności Kategoria:Regiony Izraela Kategoria:Regiony Palestyny Kategoria:Regiony i krainy historyczne Azji