Przy przekształcaniu w tym podejściu modelu encji w logiczny schemat bazy danych encja to tablica (tabela), atrybuty encji to kolumny tabeli, a zatem wystąpienie encji to rekord (wiersz) tabeli. Barker zaleca, aby dla nazw encji używać liczby mnogiej (np. „Samoloty”), a dla jej wystąpień – liczby pojedynczej („Samolot”). Porównując oba podejścia – encja według Chena to wystąpienie encji według Barkera, a zbiór encji według Chena to encja według Barkera.
Przykłady encji (i atrybuty w encji) – nazwy encji zgodnie z zaleceniem Barkera to rzeczowniki w liczbie mnogiej: Osoby (imię, nazwisko, PESEL) Pojazdy (wysokość, szerokość, długość, sposób poruszania się)
Charakterystyczną cechą encji jest to, że włącza ona do swojego obszaru znaczeniowego obok obiektów fizycznych również obiekty niematerialne. Encja może stanowić pojęcie, fakt, wydarzenie (np. konto bankowe, którego atrybuty to np. numer, posiadacz, dopuszczalny debet itp.; konferencja, której atrybuty to np. temat, data, organizator itp.; wypożyczenie książki, z atrybutami np. imię i nazwisko wypożyczającego, numer karty bibliotecznej, data wypożyczenia itp.).
Zobacz też diagram związków encji
Przypisy
Kategoria:Bazy danych