W testamencie Ludwika XIV został wyznaczony do rady regencyjnej, jednak książę Orleański anulował ten testament.
W roku 1724 Tallard został wybrany prezesem francuskiej Akademii Nauk, a w 1726 został ministrem stanu. Zmarł w roku 1728.
Pamiętnikarz Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon uważał go za intryganta i chudzielca będącego wcieleniem zawiści, ambicji i skąpstwa, niezdolnego do oddania przysługi. Właśni oficerowie uwielbiali go i wszyscy lubili z nim rozmawiać (ponieważ wiele wiedział i miał żywy umysł), lecz wszyscy wiedzieli, że nie można na nim polegać.
Bibliografia Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon, Pamietniki, PIW Warszawa 1984, t. II, s. 8-10.
Linki zewnętrzne Bernard Fontenelle : Éloge de M. le Maréchal de Tallard (1728)
Kategoria:Książęta Królestwa Francji Kategoria:Marszałkowie Królestwa Francji Kategoria:Urodzeni w 1652 Kategoria:Zmarli w 1728 Kategoria:Ambasadorowie Francji w Wielkiej Brytanii Kategoria:Członkowie Francuskiej Akademii Nauk