W sezonach 1996/1997, 1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001 i 2001/2002 sześć razy zwyciężała w klasyfikacji generalnej, co pozostaje rekordem w biathlonie kobiet.
Forsberg ponadto wielokrotnie zdobywała małe kryształowe kule PŚ: pięć w klasyfikacji sprintu (1997/1998, 1998/1999, 1999/2000, 2000/2001 i 2001/2002), pięć w klasyfikacji biegu pościgowego (1996/1997, 1997/1998, 1999/2000, 2000/2001, 2001/2002), cztery w klasyfikacji biegu indywidualnego (1997/1998, 1999/2000, 2000/2001 i 2001/2002) oraz dwie w klasyfikacji biegu masowego (2000/2001 i 2001/2002). Wyniki te, poza biegiem masowym, to również rekord w kobiecym biathlonie.
Pierwszy medal w biathlonie zdobyła na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku, gdzie zajęła trzecie miejsce w biegu sprinterskim. Uległa tam jedynie Rosjance Oldze Romaśko i Ann-Elen Skjelbreid z Norwegii. Na każdych kolejnych mistrzostwach aż do 2001 roku zdobywała co najmniej jeden medal. Na mistrzostwach świata w Osrblie w 1997 roku była najlepsza w biegu pościgowym i indywidualnym, a w sprincie ponownie była trzecia. Rok później, podczas mistrzostw świata w Pokljuce obroniła tytuł mistrzowski w biegu pościgowym, wyprzedzając Francuzkę Corinne Niogret i Niemkę Martinę Zellner. Była to jedyna konkurencja indywidualna rozgrywana na tej imprezie.