Izba wytrzeźwień – placówka klasyfikowana niekiedy jako zakład administracyjny szczególnego rodzaju, wspomagająca działanie służb porządku publicznego, w której doprowadzane osoby będące w stanie nietrzeźwości mogą być umieszczane na czas niezbędny do wytrzeźwienia.
Instytucja izby wytrzeźwień powstała w Polsce w maju 1956 r. Początkowo były one uruchamiane przez miejskie rady narodowe. Od 1999 r. izby wytrzeźwień mogą być prowadzone przez organy samorządu terytorialnego w miastach liczących ponad 50 000 mieszkańców i organy powiatu.
Konstrukcja prawna Podstawy prawne działania izb wytrzeźwień zawarte są w następujących aktach prawnych: Ustawa z dnia 26 października 1982 roku o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (). Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 8 grudnia 2014 roku w sprawie izb wytrzeźwień i placówek wskazanych lub utworzonych przez jednostkę samorządu terytorialnego (). Statut izby wytrzeźwień, regulowany odpowiednią uchwałą właściwego samorządu.