hemolityczna na tle autoimmunologicznym Amyloidoza śledziony Choroba Niemanna-Picka Histiocytoza z komórek Langerhansa Przewlekłe stany zapalne śledziony Choroby zakaźne (gruźlica, dur brzuszny) Przerzuty nowotworu złośliwego do śledziony Sarkoidoza Wirusowe zapalenie wątroby Nieznaczne powiększenie śledziony (do 500 g) Ostre zapalenie śledziony Mononukleoza zakaźna Choroby przebiegające z wysoką gorączką
Rozpoznanie Powiększoną śledzionę diagnozuje się w badaniu przedmiotowym opukiwaniem i obmacywaniem. Klinicysta bada pacjenta leżącego na prawym boku lub na plecach i określa, czy śledziona jest ukryta pod lewym łukiem żebrowym, czy też przekracza tę granicę. Jeżeli jest wyczuwalna palpacyjnie poniżej łuku żebrowego, określa się jej wielkość, spoistość i bolesność. Badania obrazowe pozwalają określić dokładnie wielkość i kształt narządu oraz zróżnicować przyczyny macalnego guza w jamie brzusznej w przypadkach niepewnych.