Sojuz 7K-OK thumb|200px|Statek Sojuz w wersji 7K-OK (A) z aktywnym węzłem cumowniczym thumb|200px|Sojuz 7K-OK thumb|200px|Węzły cumownicze modelu 7K-OK. Z lewej wersja pasywna (P), a z prawej aktywna (A).
Na bazie statku 7K rozpoczęto projektowanie modelu oznaczonego jako 7K-OK (ОК – Орбитальный Корабль). – wielozadaniowego trzymiejscowego statku przeznaczonego do wykonywania operacji manewrowania i cumowania na orbicie okołoziemskiej, przeprowadzania eksperymentów naukowych oraz przejścia kosmonautów ze statku na statek przez otwarty kosmos. Indeks wprowadzony przez ministerstwo obrony Związku Radzieckiego to 11F615 (11Ф615). Pojazdowi pozostawiono nazwę Sojuz przewidzianą wcześniej dla statku dla programu księżycowego.
System dokowania pojazdu 7K-OK składał się z systemu zbliżania „Igła” i dwóch typów węzłów cumowniczych: aktywnego (A) oraz pasywnego (P). W zależności od tego rozróżniano modele 7K-OK(A) oraz 7K-OK(P). Węzły umożliwiały wprawdzie sztywne połączenie statków kosmicznych, ale nie posiadały wewnętrznego włazu i przejście kosmonautów do drugiego pojazdu możliwe było tylko poprzez wyjście na zewnątrz statku.