Później oficer Wojska Polskiego w czasie wojny polsko-bolszewickiej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 457. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został przeniesiony do 35 Pułku Piechoty w Łukowie na stanowisko dowódcy batalionu. Do wiosny 1924 pełnił służbę w 12 pułku piechoty w Wadowicach, pozostając oficerem nadetatowym 35 pp. W kwietniu tego roku został przeniesiony do 5 pułku piechoty Legionów w Wilnie z równoczesnym odkomenderowaniem z dniem 5 maja na kurs oficerów sztabowych piechoty w Grupie. W styczniu 1927 został przeniesiony z 1 pp Leg. do 30 Pułku Strzelców Kaniowskich w Warszawie na stanowisko kwatermistrza. W kwietniu tego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony służbowo do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcy. 2 kwietnia 1927 roku minister spraw wewnętrznych mianował go prowizorycznym naczelnikiem wydziału w Urzędzie Wojewódzkim w Krakowie.