Od 1949 profesor nadzwyczajny Politechniki Warszawskiej.

Do 1939 projektował wspólnie z żoną Barbarą tanie, funkcjonalne budynki o prostych bryłach i subtelnych elementach plastycznych, zintegrowane z otaczającą je przestrzenią, m.in. dom własny w Warszawie (1927–1928), kolonie Osiedla WSM na warszawskim Żoliborzu (1927−1939). Wraz z Bohdanem Lachertem, Bohdanem Pniewskim i Józefem Szanajcą współprojektował pawilon polski na . Pracował też na rzecz przemysłu stoczniowego (wnętrza statku „MS Batory”, członek zespołu).

Po II wojnie światowej m.in. współprojektant odbudowy warszawskiego Nowego Miasta. Był jednym z twórców koncepcji budownictwa mieszkaniowego spółdzielczego. Uczestniczył w pracach projektowych dotyczących odbudowy wsi Piaseczno jako wsi doświadczalnej.

Pochowany wraz z żoną na cmentarzu zakładowym w Laskach.

Życie prywatne Mąż Barbary Brukalskiej.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych – dwukrotnie Medal Niepodległości – 4 lutego 1932, „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.