lutego 1947)Ustawa miała charakter wyłącznie symboliczny, gdyż Wolne Państwo Prusy po Gleichschaltung w latach 30. miało de facto jedynie ceremonialne znaczenie..
Uchwała Rady z dnia 20 listopada 1945 zawierała plan przesiedlenia ludności niemieckiej z Czechosłowacji, Polski i Węgier do stref okupacyjnych.
Epilog Połączenie 1 stycznia 1947 r. amerykańskiej i brytyjskiej strefy okupacyjnej w tzw. Bizonię oraz wprowadzenie tam w 1948 r. nowej marki niemieckiej, zostały uznane przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich za działania stanowiące pogwałcenie porozumień poczdamskich, stawiając pod znakiem zapytania dalsze funkcjonowanie Rady.
20 marca 1948 marsz. Wasilij Sokołowski po raz ostatni wziął udział w posiedzeniu Rady, opuszczając je demonstracyjnie. Wraz z wycofaniem swojego przedstawiciela Sowieci uznali działalność Rady za zawieszoną, a jej funkcje w radzieckiej strefie okupacyjnej przejęła Sowiecka Administracja Wojskowa w Niemczech (do 1949), zastąpiona przez Radziecką Komisję Kontroli w Niemczech (1949-1953), a później przez aparat Wysokiego Komisarza ZSRR w Niemczech (1953-1955), natomiast alianci zachodni połączyli swoje trzy strefy okupacyjne w tzw. Trizonię, w odniesieniu do której zadania Rady przejęła powołana przez nich (1949-1955).