thumb|165px|Nagrobek Ignacego Manteuffla Ignacy Manteuffel (ur. w majątku Taunagi koło Rzeżycy, zm. 17 sierpnia 1927 w Kielcach) – polski prawnik, społecznik, działacz państwowy II Rzeczypospolitej.
Życiorys Ukończył gimnazjum filologiczne w Rydze. Po ukończeniu w 1897 Wydziału Prawnego Uniwersytetu Dorpackiego odbywał praktykę adwokacką w Rydze i Mitawie. W 1899 zamieszkał w Rydze, gdzie pracował jako adwokat. Był aktywnym działaczem wielu organizacji polskich na Kresach, m.in. prezesem Polskiego Towarzystwa Dobroczynności, członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, członkiem korporacji akademickiej Konwent Polonia. W roku 1915 opuścił Rygę, przenosząc się na wieś do powiatu siebieskiego guberni witebskiej, potem zaś do Rzeżycy w Inflantach Polskich (Letgalii), gdzie piastował funkcję członka wydziału wykonawczego Komitetu Polskiego – instytucji broniącej interesów polskiej ludności – w konsekwencji został na przełomie 1917/1918 wydalony przez rządzących już bolszewików z Rzeżycy.
W marcu 1918 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie pracował na stanowisku referenta, a potem radcy w Ministerstwie Opieki Społecznej i Ochrony Pracy rządu Królestwa Polskiego.