Z dniem 30 września 1934 roku został przeniesiony w stan nieczynny bez prawa do poborówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku..
W okresie od 29 września 1934 roku do 14 lipca 1936 roku był wojewodą białostockim, a od 14 lipca 1936 roku do 20 stycznia 1939 wojewodą stanisławowskim. W czerwcu 1938 otrzymał tytuł członka honorowego Związku Młodej Wsi województwa stanisławowskiego. 20 stycznia 1939 roku został powołany na stanowisko dyrektora Biura Inspekcji w Zarządzie Centralnym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. 24 kwietnia 1939 roku został przeniesiony ze stanu nieczynnego w stan spoczynku.
Po kampanii wrześniowej został internowany w Rumunii, w obozie w Băile Herculane, a później w Târgoviște. Od wiosny 1941 roku do wiosny 1945 roku przebywał w niewoli niemieckiej. Od października 1942 roku był jeńcem Oflagu VI B Dössel. Na emigracji we Francji następnie w Wielkiej Brytanii, od sierpnia 1951 mieszkał w Polskim Osiedlu w Penrhos (Walia). Zmarł 17 lipca 1956 roku w Bangor w Walii.
Jego żoną była Aleksandra Pasławska z domu Judycka (zm. 1944), która była przewodniczącą Obwodu Związku Harcerstwa Polskiego w Stanisławowie. Miał dwoje dzieci: Stefana Karola (ur. 21 listopada 1926) i Grażynę Magdalenę (ur.