klasyczny), 14 stycznia 2006 w Lago di Tesero (30 km s. dowolny), 21 stycznia 2006 w Oberstdorfie (30 km łączony), 16 grudnia 2006 w La Clusaz (30 km s. dowolny), 7 stycznia 2007 (Tour de Ski 2006/2007), 16 lutego 2007 w Changchun (15 km s. dowolny), 24 marca 2007 w Falun (30 km łączony) i 30 stycznia 2009 w Rybińsku (15 km s. dowolny). Ostatnie podium w karierze wywalczył 13 grudnia 2012 w Canmore, gdzie był trzeci w biegu na 15 km techniką klasyczną. W sezonach 2005/2006 oraz 2006/2007 triumfował w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji biegów dystansowych. Zajął też trzecie miejsce w klasyfikacji biegów dystansowych w sezonie 2004/2005.
Wystartował na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002, gdzie razem z Jensem Filbrichem, Andreasem Schlütterem i René Sommerfeldtem zdobył brązowy medal w sztafecie. W startach indywidualnych zajął 7. miejsce w sprincie stylem dowolnym, 23. w biegu łączonym oraz 33. w biegu na 30 km stylem dowolnym. Kolejne dwa medale zdobył podczas igrzysk olimpijskich w Turynie w 2006. Sztafeta niemiecka, w tym samym składzie co w 2002, zdobyła srebrny medal. Angerer zdobył ponadto brązowy medal w biegu na 15 km techniką klasyczną, plasując się za Andrusem Veerpalu z Estonii i Czechem Lukášem Bauerem. Zajął także 12. miejsce w biegu łączonym i 24. na dystansie 50 km techniką dowolną.