III bitwa pod Chattanoogą – starcie zbrojne, które miało miejsce w stanie Tennessee w dniach 23–25 listopada 1863 r. w trakcie amerykańskiej wojny secesyjnej pomiędzy wojskami Unii pod dowództwem Ulyssesa S. Granta a Konfederatami dowodzonymi przez Braxtona Bragga. Zwycięstwo zapewniło wojskom Północy dalszy marsz w kierunku południowym. Siły Unii składały się z 70 000 żołnierzy, natomiast Konfederaci mieli 37 000 ludzi.
Przed bitwą Po przegranej bitwie nad Chickamaugą wojska Unii pod dowództwem Williama Rosecransa rozpoczęły odwrót do Chattanoogi. W ślad za wycofującym się przeciwnikiem ruszyły oddziały Braxtona Bragga. Celem południowców było oblężenie miasta i wygłodzenie stacjonujących tam żołnierzy wojsk federalnych. Pochód południowców był jednak na tyle wolny, że unioniści zdołali przygotować obronę. Południowcy rozlokowali się na wzgórzach Missionary Ridge i wiszącą nad miastem Lookout Mountain, z których mogli kontrolować miasto, rzekę i drogi zaopatrzeniowe wojsk Północy, zmuszonych do szukania nowych szlaków zaopatrzeniowych. W celu uniknięcia drugiej porażki wojska federalne należało wzmocnić. 17 października głównodowodzącym wojsk Unii na zachodzie mianowano Ulyssesa S. Granta.