Niewykluczone więc, że przybysze ze Skandynawii nim mogli osiedlić się na wyspie musieli najpierw pozbyć się poprzednich mieszkańców.
Już od najdawniejszych lat, przez ciężkie warunki klimatycznie i położenie archipelagu, jego mieszkańcy musieli przystosować się odpowiednio do życia. Vágar nie różni się od pozostałych wysp pod tym względem. Jednym z tych aspektów jest pożywienie. Podobnie jak na pozostałych wyspach i tam dominuje krajobraz górski z ostrymi szczytami pnącymi się ku górze. Sprawia to, że ukształtowanie terenu jest bardzo niedogodne dla rolnictwa. Następnym problemem, również powiązanym z położeniem i ukształtowaniem wyspy, są gleby. Prawdą jest, że na całym archipelagu porozrzucane są miejsca z bardziej żyznymi, choć starszymi, tufami, będące świadectwem wulkanicznego pochodzenia archipelagu, niemniej są one w mniejszości, zdominowane przez gleby słabe, nadające się głównie do wypasu owiec i innego rodzaju zwierząt hodowlanych. Przyczyn tego stanu rzeczy można między innymi doszukiwać się w roślinności, pierwotnie pozbawionej drzewostanu i większych krzewów, której materiał organiczny nie zasilił w dostatecznej mierze podłoża. Jednym z niewielu miejsc, w którym występują atrakcyjne grunty rolne są okolice miejscowości Gásadalur.