Od listopada 1918 w Wojsku Polskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej dowodził na froncie szwadronem 5 pułku Ułanów Zasławskich. Po zakończeniu wojny był szefem jednej z sekcji Oddziału V Sztabu Generalnego. Z dniem 15 września 1924 został przydzielony do macierzystego 2 pułku szwoleżerów. Z dniem 1 listopada 1924 został odkomenderowany na roczny Kurs Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w WarszawieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 78 z 12.08.1924 r.. 1 grudnia 1924 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski na wniosek Ministra Spraw Wojskowych, generała dywizji Władysława Sikorskiego awansował go na podpułkownika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 12. lokatą w korpusie oficerów kawaleriiDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 131 z 17.12.1924 r.. Po ukończeniu kursu i otrzymaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego przydzielony został do kadry oficerów kawalerii przy Departamencie II MSWojsk. z jednoczesnym przeniesieniem służbowym do Oddziału IV SG WP na okres sześciu miesięcyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 106 z 15.10.1925 r.. W styczniu 1927 objął dowództwo 2 pułku szwoleżerów w StarogardzieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 1 z 12.01.1927 r.. Pełnił równocześnie obowiązki dowódcy 8 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Starogardzie.