Przy tej okazji po raz pierwszy spotkał François Mitterranda.
Kariera polityczna W 1970 roku został audytorem w Radzie Stanu. W 1972 roku wydał swoje dwie pierwsze książki: Analyse économique de la vie politique oraz Modèles politiques (pol. Modele polityczne), za którą otrzymał nagrodę Akademii Nauk. Został wykładowcą ekonomii na Université Paris-Dauphine, w École Polytechnique oraz w École des ponts et chaussées. W 1979 roku, uczestniczył w założeniu międzynarodowej organizacji pozarządowej Action Internationale Contre la Faim, znanej dziś pod nazwą Action Internationale Contre la Faim.
Jego bliska współpraca z François Mitterrandem rozpoczęła się w grudniu 1973 roku. W 1981 roku ten ostatni po tym, jak został wybrany na prezydenta Republiki Francuskiej, mianował go specjalnym doradcą w Pałacu Elizejskim. Od tej pory Jacques Attali każdego wieczoru sporządzał dla prezydenta notatki na temat ekonomii, kultury, polityki lub ostatniej książki, którą przeczytał lub przejrzał. Prezydent powierzał mu również rolę „szerpy” (osobistego przedstawiciela szefa państwa) na szczytach G7. W 1984 roku tworzył europejski program „rozwoju nowych technologii” Eurêka.