Si a la lid contra hueste enemiga, nos convoca la tropa guerrera, de Iturbide la sacra bandera, mexicanos, valientes seguid. Y a los fieles bridones les sirvan las vencidas enseñas de alfombra; los laureles del triunfo den sombra a la frente del Bravo Adalid.VII Zwrotka
Lecz kiedy przeciw wrogom Wezwie nas oddział bojowy, Za sztandarem Iturbide, Meksykanie, odważnie pójdziemy. A dla wiernych rumaków, Niech dywanem będą wraże sztandary; Niech wieńce wawrzynu ocienią Czoło dzielnego wodza. Estrofa VIII Vuelva altivo a los patrios hogares, el guerrero a cantar su victoria, ostentando las palmas de gloria que supiera en la lid conquistar. Tornaránse sus lauros sangrientos en guirnaldas de mirtos y rosas, que el amor de las hijas y esposas, también sabe a los bravos premiar.VIII Zwrotka
Niech wojownik powróci do domu By wyśpiewać swoje zwycięstwo; Niech powiewa palmami zwycięstwa Które w walce na wrogach zdobył. Niech jego skrwawione wieńce laurowe Przemienią się w wieńce mirtu i róż, Którymi miłość córeki i żon Nagrodzi odważnych twych synów.Estrofa IX
Y el que al golpe de ardiente metralla, de la Patria en las aras sucumba, obtendrá en recompensa una tumba donde brille, de gloria, la luz. Y, de Iguala, la enseña querida a su espada sangrienta enlazada, de laurel inmortal coronada, formará de su fosa una cruz.IX Zwrotka