Robert I (ur. ok. 1000, zm. w 1035) – książę Normandii w latach 1028–1035, zwany „Wspaniałym” (fr. le Magnifique) ze względu na jego upodobanie do wytwornych strojów, innym jego przydomkiem był „Diabeł”. Był synem księcia Ryszarda II i Judyty, córki Conana I, księcia Bretanii.
Kiedy zmarł jego ojciec, następcą tronu został jego starszy brat Ryszard, podczas gdy on otrzymał tytuł hrabiego Hiémois. Kiedy Ryszard zmarł w tajemniczych okolicznościach kilka miesięcy później, istniało uzasadnione podejrzenie, że Robert dopuścił się bratobójstwa, stąd jego drugi przydomek – Robert Diabeł (Robert le Diable). Robert wspomógł króla Francji Henryka I w walce przeciwko jego zbuntowanemu bratu i matce, w zamian za udzielone wsparcie otrzymał terytorium Vexin. Interweniował również w sprawie Flandrii, wsparł tam angielskiego króla Edwarda Wyznawcę, który w tym czasie przebywał na wygnaniu na dworze Roberta. Sponsorował i wspierał reformę monastyczną w Normandii.