W swej twórczości historyczno-publicystycznej zajmował się przede wszystkim okresem 1800–1830, obejmując jednak również okresy wcześniejsze i czasy mu współczesne. Za najbardziej znaczące jego dzieło jest uznawana monografia Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800–1832, wydana w 8 tomach ze skorowidzem w latach 1900–1911Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk 1800-1832. Monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych t. 1 – 9, Kraków-Warszawa 1902-1906.
Niektóre prace thumb|Grób historyka Aleksandra Kraushara, jego córki Zuzanny Rabskiej i jej męża Władysława Rabskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Czary na dworze Batorego Książę Repnin i Polska w pierwszem czteroleciu panowania Stanisawa Augusta, 1764-1768 Neo-cyganerya warszawska : wspomnienia o ludziach i rzeczach literackich z niedawnej przeszłości, 1780-1880 Strofy (Kraków 1890), Drobiazgi historyczne (t. 1-2 1891-92) Frank i frankiści polscy 1726-1816. Monografia historyczna osnuta na źródłach archiwalnych i rękopiśmiennych, 1895 Bourboni na wygnaniu w Mitawie i Warszawie. Szkic historyczny 1798-1805, 1899 Obrazy i wizerunki historyczne (1906), Okruchy przeszłości (1913), Miscellanea Historyczne (1-73 1903-20), Kartki z pamiętnika Alkara (t. 1-2 1910-13), Salony i zebrania literackie warszawskie na schyłku w.