IEEE 802.11f lub Inter Access Point Protocol – zalecenie IEEE, opisujące opcjonalne rozszerzenie standardu 802.11. Definiuje roaming w sieciach 802.11a, 802.11g i 802.11h przy zastosowaniu protokołu IAPP. Zapewnia bezprzewodową komunikację z jednym punktem dostępu () oraz jego wybór spośród wielu dostępnych. Umożliwia m.in. przemieszczanie się z laptopem pomiędzy strefami zasięgu różnych punktów dostępu bez przerywania połączenia.
Główne zadania 802.11f Komunikacja pomiędzy punktami dostępu poprzez „system dystrybucji” (). Wymiana informacji o stacjach mobilnych pomiędzy punktami dostępu. Zarządzanie tabelami przekazywania mostków. Zabezpieczanie komunikacji pomiędzy punktami dostępu.
IEEE 802.11 nie specyfikuje komunikacji pomiędzy punktami dostępu w celu wspomagania roamingu użytkowników z jednego punktu dostępu do innego i ustalania równego obciążenia punktów dostępu. Standard celowo nie definiuje tych elementów, aby zapewnić elastyczność w pracy z różnymi przewodowymi oraz bezprzewodowymi systemami dystrybucji (np.