thumb|240 px|Rodzina królewska Jerzy książę grecki i duński, hrabia Korfu (gr.: Πρίγκιπας Γεώργιος) z dynastii Oldenburgów-Glücksburgów, (24 czerwca 1869, Korfu – 25 listopada 1957, Saint-Cloud) – syn króla Hellenów Jerzego I i jego małżonki Olgi Konstantinowny Romanowej, mąż sławnej psychoanalityczki Marii Bonaparte, stryj księcia Edynburga, Filipa, polityk grecki.
Jako młody człowiek towarzyszył kuzynowi, carewiczowi Mikołajowi Aleksandrowiczowi podczas jego podróży po Azji i uratował mu życie w Kyoto, gdy japoński zamachowiec zaatakował go na ulicy samurajskim mieczem. Pierwszy cios zranił Mikołaja w czoło, drugi odparł Jerzy swoją laską. Zamachowiec wyznał później, że tym spektakularnym atakiem chciał zwrócić uwagę na niedolę samurajów, pozbawionych swych przywilejów przez reformy Meiji.
Misja na Krecie Grecja powstała w roku 1820 nie obejmowała swymi granicami Krety, Cypru i okręgu Salonik, które nadal należały do Imperium Osmańskiego. Szczególnie na Krecie, która miała znaczą większość grecką, wybuchały w ciągu XIX wieku powstania niepodległościowe pod hasłem enosis – zjednoczenia z Matką Helladą. W roku 1897 rząd grecki postanowił działać i wysłał na wyspę ekspedycję wojskową, która podjęła walkę z oddziałami sułtana.