Horatio Nelson (ur. 29 września 1758 w Burnham Thorpe, zm. 21 października 1805 k. przylądka Trafalgar) – brytyjski admirał, wicehrabia, książę Brontu, baron Nilu. Najsłynniejszy admirał w historii floty brytyjskiej, który dwukrotnie pokonał flotę Francji.
Życiorys Na morze wyruszył w wieku 12 lat, wstępując do Royal Navy (królewskiej marynarki brytyjskiej) na żaglowcu dowodzonym przez jego wuja, komandora Maurice’a Sucklinga. Brał udział w wyprawach do Indii Wschodnich oraz uczestniczył w ekspedycjach do Arktyki.
Jako piętnastoletni midszypmen wziął udział w wyprawie polarnej w celu znalezienia Przejścia Północno-Zachodniego, podczas której doszło do incydentu z niedźwiedziem polarnym, uwiecznionego później na obrazie Nelson i niedźwiedź. W latach 1775–1776 i 1777–1787 służył w Indiach Zachodnich. Między 1776 a 1777 służył na liniowcu HMS „Worcester” jako pełniący obowiązki porucznika. 9 kwietnia 1777 zdał egzamin na porucznika i dzięki protekcji wuja dostał od razu przydział jako drugi porucznik na fregatę Stopień Lieutenant obecnie odpowiada kapitanowi marynarki, lecz wówczas jego adekwatnym odpowiednikiem był porucznik (). W 1779 dzięki protekcji otrzymał w wyjątkowo młodym wieku rangę komandora i został wyznaczony na dowódcę 32-działowej fregaty HMS „Hinchinbrooke”. Później dowodził jeszcze kilkoma fregatami.