Pewną nadzieję na pozytywne zmiany daje proroctwo, które cierpiący Amfortas usłyszał podczas ceremonii podniesienia Graala: „Oświeconego przez współczucie, niewinnego prostaczka wyczekuj. On jest ci naznaczony”.
Opowieść Gurnemanza przerywa gwałtowne zamieszanie. Z okrzykami „biada, biada” na scenę wpadają rycerze bractwa wnosząc martwego łabędzia. Okazało się, że nieznany nikomu przybysz (jego imię Parsifal zostanie ujawnione dopiero w II akcie) ustrzelił z łuku ptaka, który frunął nad świętymi wodami jeziora. Co gorsze, wydarzenie wstrząsnęło królem, który widząc spokojnie lecącego łabędzia, uznał ten fakt za dobry znak. Myśliwy został schwytany i wprowadzony na scenę. Jest bardzo zadowolony ze swojego czynu. Po wyjaśnieniach Gurnemanza, że znajdują się w świętym lesie, gdzie „zwierzęta pozdrawiają ludzi jak przyjaciół” i „dają przyjemność swoim widokiem”, zakłopotany przybysz stwierdził, że nie wiedział o tym.