Synagoga Postępowa w Tarnowie znajdowała się w zachodniej pierzei ul. Św. Anny. Została wzniesiona w II połowie XIX wieku. Ostateczna bryła budynku ukształtowała się w latach 1905–1906. 8 lipca 1905 zarząd stowarzyszenia wystąpił do magistratu o zgodę na przeprowadzenie przebudowy, tydzień później burmistrz Witold Rogoyski wydał stosowne pozwolenie. Projekt przebudowy przygotował budowniczy miejski Leon Schwanenfeld. 11 września 1906 zarząd stowarzyszenia przekazał „do łaskawej wiadomości, że przebudowa jego realności przy ulicy Św. Anny l. 10 została według zatwierdzonego ze strony Świetnego Magistratu planu przeprowadzona i ukończona”. Dokumenty wraz z planami i szkicami budynku przed i po remoncie zachowały się do dziś. Z planów i szkiców wynika, że w czasie prac dobudowano apsydę i przekomponowano elewację frontową budynku. Była to stosunkowo nieduża synagoga, murowana i otynkowana, jednonawowa z antresolą na podniesieniu.
Nabożeństwa odbywały się według zasad zreformowanej w XIX wieku liturgii, odbiegały od nabożeństw w tradycyjnych bożnicach, a przypominały nieco nabożeństwa w świątyniach protestanckich. Wygłaszano w niej cotygodniowe kazania w języku polskim.