W Cesarstwie Rosyjskim donacje zwane potocznie majoratami przybrały formę represji wobec ziemiaństwa polskiego uczestniczącego w ruchu wyzwoleńczym. Po upadku powstania listopadowego od 1835 roku car Mikołaj I Romanow nadawał je swoim generałom ze skonfiskowanych dóbr powstańców oraz z majątków państwowych Królestwa Polskiego. Były one niezbywalne i miały charakter majoratów, przez co nie mogły powrócić ponownie w ręce polskie. Stwarzały również konkurencję dla latyfundiów polskiej arystokracjiJózef Kaczkowski, Donacye w Królestwie Polskim Warszawa 1917, Konfiskaty na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim po powstaniach roku 1831 i 1863 Warszawa 1918..
Donacje zostały zniesione w II Rzeczypospolitej w 1919 roku, a ich majątki przeszły na własność państwaUstawa z 25 lipca 1919 r. w przedmiocie dóbr donacyjnych ().
Zobacz też Donacja Konstantyna Donacja (prawo)
Przypisy
Bibliografia
Donacje