W 1950 Polonia weszła jednak do zrzeszenia "Spójnia", która wcześniej przejęła zespoły RKS San i KS Zjednoczonych. Spójnia w owym czasie poza sekcją piłkarską, posiadała silną sekcję pływacką, tenisową, bokserską i szachowa. Patronat nad piłkarzami sprawowały Poznańskie Zakłady Tytoniowe. Nie był to szczęśliwy patronat, gdyż w ramach zrzeszenia, odgórnie z urzędu dwóch czołowych zawodników oddano do Spójni Gniezno. Na przełomie lat 1953/54, kiedy zaistniała możliwość przejścia do federacji "Stal" i tym samym pod opiekę największego zakładu pracy na Głównej - "Pometu" natychmiast z tego skorzystano. Klub przyjął nazwę Stal-Pomet. W 1955 drużyna piłkarska awansuje do III ligi (wówczas liga okręgowa), dobre wyniki osiąga sekcja bokserska i szermiercza. W 1956 z inicjatywy ostatniego zarządu Stal-Pomet zorganizowane zostało spotkanie mieszkańców Głównej oraz byłych działaczy KS Polonia z aktualnym zarządem klubu. W wyniku tego spotkania przywrócono dawną nazwę KS Polonia przy Zakładach Metalurgicznych "Pomet". 12 stycznia 1957 wybrano nowy zarząd i zatwierdzono statut KS Polonia przy ZM "Pomet". Prezesem klubu został Józef Matuszczak. W 1959 spaliła się klubowa hala sportowa, co ujemnie odbiło się na działalności sekcji bokserskiej i szermierczej.