Zagospodarowanie lasu – działalność człowieka zmierzającą do unormowania i usystematyzowania w miejscu oraz czasie czynności gospodarczych w lesie w sposób umożliwiający trwałe zaspokajanie potrzeb społeczeństwa, w tym głównie w zakresie surowców drzewnych, z uwzględnieniem ochronnej roli lasu.
Oprócz wyżej wymienionych, ogólnych celów jakie postawiono przed gospodarką leśną, dla każdego gospodarstwa leśnego (nadleśnictwa i leśnictwa) ustala się osobne, szczegółowe zadania. Zadania te wynikają z możliwości produkcyjnych siedlisk leśnych, albo też ze specyficznych potrzeb w zakresie produktów leśnych, unikalnego znaczenia lasu dla klimatu, gleby, regulacji stosunków wodnych, wpływu na zdrowotność drzew i drzewostanów. Zagospodarowanie lasu jest więc pojęciem ściśle związanym z użytkowaniem lasu i urządzaniem lasu.
Realizacja tak wytyczonych celów i szczególnych zadań gospodarki leśnej jest możliwa przez zastosowanie zróżnicowanych sposobów zagospodarowania lasu. Każdy sposób zagospodarowania lasu powinien opierać się na założeniach i podstawach naukowych, sprawdzonych doświadczalnie.