Związek Młodych Demokratów – opozycyjna wobec władz PRL organizacja młodzieżowa o zasięgu ogólnopolskim, powstała na fali odwilży polskiego października 1956, działająca początkowo pod nazwą Związek Młodzieży Demokratycznej.
Historia Pierwsze działania założycielskie ZMD były prowadzone od marca 1955. Wśród inicjatorów powstania organizacji byli Przemysław Górny, Karol Głogowski i Andrzej Litwak. Do grupy tej następnie dołączyli m.in. Andrzej Kern, Ryszard Bender i Andrzej Ostoja-Owsiany.
Oficjalnie ZMD został założony 30 listopada 1956 w Warszawie. Przewodniczącym związku wybrany został Przemysław Górny. W reakcji na powstanie tej organizacji, władze Stronnictwa Demokratycznego powołały afiliowaną przy SD organizację młodzieżową o takiej samej nazwie. Obie organizacje połączyły się następnie przyjmując dotychczasowy program ZMD jako obowiązujący, a równocześnie podejmując współpracę z SD. Została wówczas zmieniona nazwa organizacji ze „Związek Młodzieży Demokratycznej” na „Związek Młodych Demokratów”.
Pod koniec 1956 do ZMD włączyły się m.in. Związek Młodych Chrześcijan oraz Klub Indywidualistów. Związek stworzył swoje koła na wszystkich warszawskich uczelniach oraz wiele ośrodków w innych miastach m.in.