Wołodymyr Hryhorowycz Horbowy, ukr. Володимир Григорович Горбови́й, Także Horbowy., (ur. 30 stycznia 1899 w Dolinie, zm. 21 maja 1984 w Chodorowie) – ukraiński adwokat, działacz polityczny, wojskowy i nacjonalistyczny. Członek Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO) i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN).
Życiorys Ukończył gimnazjum w Stryju, następnie w czasie I wojny światowej walczył w armii austro-węgierskiej na froncie włoskim. Był ranny, stracił oko. Później był oficerem Ukraińskiej Armii Halickiej, brał udział w ofensywie Armii URL na Kijów w sierpniu 1919.
Od 1920 był rejonowym dowódcą Ukraińskiej Organizacji Wojskowej (UWO) w rejonie Doliny, w 1922 został szefem sztabu Komendy Głównej UWO we Lwowie, oraz szefem łączności pomiędzy Komendą główną a Komendą Krajową. Na przełomie listopada i grudnia 1928 pełnił obowiązki Krajowego Komendanta UWO. Był członkiem Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) od jej powstania.
Ukończył studia prawnicze w Pradze, był obrońcą w międzywojennych procesach politycznych (w tym obrońcą Stepana Bandery w dwóch procesach – procesie o zabójstwo Bronisława Pierackiego w Warszawie i procesie lwowskim kierownictwa OUN). W 1934 był jednym z pierwszych osadzonych w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej.