Marian Antoni Ruzamski (ur. 2 lutego 1889 w Lipniku; zm. 8 marca 1945 w niemieckim obozie koncentracyjnym Bergen-Belsen) – polski malarz; a także, w mniejszym stopniu, literat.
Zarys biograficzny i działalność artystyczna Ukończył Szkołę Powszechną we Frysztaku i Gimnazjum im. Jana III Sobieskiego w Krakowie. W roku 1908 rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie u Stanisława Dębickiego, Leona Wyczółkowskiego i Jacka Malczewskiego. Jednocześnie studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W kwietniu 1914 Ruzamski wyjechał do Paryża. W Luwrze kopiował obrazy. Po wybuchu I wojny światowej jako poddany austriacki powrócił do Tarnobrzega i zamieszkał u rodziców. Po wkroczeniu wojsk rosyjskich został wywieziony do Charkowa, gdzie pozostał do roku 1917. W tym czasie przeszedł załamanie nerwowe. Po rewolucji październikowej powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. W tym czasie głównymi tematami jego prac były widoki Krakowa.
W roku 1922 przeniósł się do Lwowa, gdzie objął stanowiska starszego asystenta na wydziale architektury Politechniki.
Zajmował się nadal malarstwem, uczestnicząc w wystawach. W roku 1928 powrócił do Tarnobrzega i zamieszkał w domu rodzinnym.