Józef Czachorowski (ur. 18 marca 1736 w Galeminko - zm. 2 lutego 1772 w Dereszewiczach nad Prypecią)www.sejm-wielki.pl – marszałek wyszogrodzki w konfederacji barskiej, z mało znanej rodziny szlacheckiej, zapewne herbu Rogala, która w r. 1733 dała Leszczyńskiemu pięciu wyborców z ziemi dobrzyńskiej i woj. płockiego. Wojaczkę rozpoczął pod koniec roku 1767; jeżeli od początku służył przy Sawie Calińskim, to jego regimentarzem mógł zostać najwcześniej w lipcu 1770 po Dobrowolskim, ale odbył zapewne cała forsowną kampanię od Szreńska (18 lutego 1770) i Płońska, poprzez Mławę, Wysokie (listopad), aż do klęsk pod Rachowem (1 marca 1771) i znów pod Szreńskiem (16 kwietnia). Po śmierci Sawy (maj 1771) wybrany został marszałkiem, nie zdołał odnowić jego dywizji do dawnej liczby; nie przyjął nad sobą dowództwa ani Mikorskiego, marszałka gostyńskiego, ani Lasockiego, regimentarza ciechanowskiego, ani nawet Pułaskiego, którego Generalność mianowała naczelnym konfederatem dywizji mazowieckich. Kiedy Pułaski żądał odeń poparcia imprezy Strawińskiego, tj. zamachu na króla, Czachorowski uchylił się i pojechał do Generalności. Po zamachu uznał nad sobą zwierzchność Zaremby, ale nie naśladował go w unikaniu bitew: zimą r.