Kariera Początkowo rzeźbił w stylu naturalistycznym, jednak z czasem zaczął odrzucać wszelkie realistyczne detale. W kolejnych portretach sprowadzał kształt głowy do formy jajka, które stało się dla niego symbolem niejako wszelkiego życia i myślą przewodnią wielu rzeźb. Świadczą o tym prace powstałe w latach 1911-1924 takie jak: Prometeusz, Nowo narodzony, Początek świata. To ostatnie dzieło jest po prostu dosłownym jajkiem, wyrzeźbionym z marmuru.
Brăncusi stworzył podstawy nowoczesnej rzeźby. Śpiącą muzą z 1909 roku zapoczątkował abstrakcję organiczną nawiązującą do form biologicznych. Zwrócił również uwagę na sam materiał poprzez cyzelerską wprost jego obróbkę. Postępując z każdym materiałem inaczej, starał się wydobyć w różnoraki sposób jego wartości ekspresyjne i uzyskać efekty świetlne, co ujawniło się w pracach z lat 1912-1930: Księżna X, Mademoiselle Pogany, Ryba, Maiastra.