W porównaniu z większością polskich praktyk karnawałowych, Ścięcie śmierci ma najbardziej sceniczny charakter, z wyraźnym podziałem na aktorów i widownię. Nie jest to jednak odtworzenie karnawału na scenie, lecz element wpisany w przebieg samego widowiska w postaci odgrywanej przed publicznością rozprawy sądowej, odnotowany już w pierwszych XIX-wiecznych relacjach. Upodabnia to karnawał w Jedlińsku do wielu miejskich karnawałów zachodnioeuropejskich.
Przypisy
Bibliografia Wojciech Dudzik, Karnawały w kulturze, 83-88807-72-2 Jerzy Czajkowski, Jedlińskie kusaki, [w:] „Polska Sztuka Ludowa – Konteksty”, t. 10, z. 3, 1959
Kategoria:Jedlińsk Kategoria:Polskie obrzędy i zwyczaje ludowe Kategoria:Mięsopust Kategoria:Śmierć w kulturze