Podczas wojny domowej w Palestynie na początku 1948 roku do wioski wkroczyły siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej, które paraliżowały żydowską komunikację w całym obszarze Galilei. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w lipcu 1948 roku Izraelczycy przeprowadzili w tym rejonie operację „Dekel”, i 18 lipca bez walki zajęli Sza’ab. Większość mieszkańców uciekła wówczas do sąsiedniego Libanu, osiedlając się w obozie uchodźców palestyńskich al-Raszidjah w Tyrze. W wiosce pozostały jedynie osoby stare, z czego większość kobiety. W 1951 roku nastąpiła odbudowa wioski, do której przeniesiono część miejscowej ludności oraz uchodźców arabskich z innych części Izraela. W 1975 roku Sza’ab otrzymała status samorządu lokalnego.
Polityka Siedziba władz samorządowych znajduje się w północnej części miejscowości. Przewodniczącym rady samorządu jest Machmud Buka'i.
Architektura Miasteczko posiada typową arabską architekturę, charakteryzującą się ciasną zabudową i wąskimi, krętymi uliczkami. Zabudowa powstawała bardzo chaotycznie, bez zachowania jakiegokolwiek wspólnego stylu architektonicznego. Z zabytków znajduje się tutaj meczet Zahir al-Umar, który pochodzi z XVIII wieku. Jest on położony w samym centrum miasteczka.