Pochowano ją na Cimetière de Passy.

W ciągu jej krótkiego życia Renée Vivien była bardzo płodną pisarką, zwano ją „Muzą fiołków” z powodu zamiłowania do tych kwiatów oraz miłości w swych wczesnych latach do Violet Shillito (Violet oznacza fiołek).

Większość jej utworów nie została przetłumaczona na angielski. Podstawowe książki to : Cendres et Poussières (1902), La Vénus des aveugles (1903), A l'heure des mains jointes (1906), Flambeaux éteints (1907), Sillages (1908), Poèmes en Prose (1909), Dans un coin de violettes (1909), Haillons (1910).

Jej poezja zdobyła szerokie uznanie we Francji.

Bibliografia Renée Vivien, The Muse of the Violets: Poems by Renée Vivien, (Tallahassee, Florida: Naiad Press, 1982)

Renée Vivien, A Woman Appeared to me (1904, Reno, Nevada: Naiad Press, 1974)

Renée Vivien, At the Sweet Hour of Hand in Hand: The Naiad Press, 1979

Renée Vivien, Woman of the Wolf and Other Stories. Gay Press of New York;