Realizowane jest to w następujący sposób: przeciwnik przygotowuje parę cząstek splątanych w ten sposób, że pomiar ich spinu wzdłuż dowolnej osi daje wartość losową, ale pomiary obu wzdłuż tej samej osi daje zawsze identyczne rezultaty. Formalnie rzecz biorąc, jest to maksymalnie splątany stan dwóch cząstek o spinie 1/2, tzw. singlet (z tym, że zakładamy, iż jeden z obserwatorów, np. Bob, po pomiarze lokalnej wartości składowej spinu zawsze zmienia znak otrzymanej eksperymentalnie wartości).
Cząstki są przesyłane w postaci kolejnych par do Alicji i Boba, każdy z nich otrzymuje jedną z danej pary. Dla każdej pary wykonują oni pomiary pewnej składowej spinu swojej cząstki.
Można obliczyć, że jeśli mierzą składowe spinu tych dwóch cząstek wzdłuż różnych osi, to w zależności od kąta pomiędzy tymi osiami wyniki dwóch pomiarów są ze sobą związane: jeśli osie są względem siebie pod kątem 60° – prawdopodobieństwo identycznego (po zamianie znaku przez Boba) wyniku wynosi 3/4, jeśli osie są względem siebie pod kątem 120° – prawdopodobieństwo identycznego jw. wyniku wynosi 1/4.