Dopóki nie musimy dowodzić, że miliard mówiących chińskim ludzi jest czymś więcej niż siecią równoległą symulującą maszynę von Neumanna na wyjściu musimy zaakceptować, że chiński pokój jest tak samo mówiący po chińsku jak każdy inny Chińczyk.
Odpowiedź robota Załóżmy, że zamiast pokoju program został umieszczony w robocie, który może chodzić i wchodzić w interakcje z otoczeniem. Z pewnością powiedzielibyśmy, że rozumie co robi. Odpowiedzią Searle’a jest stwierdzenie, że należy przyjąć, iż nie wiedząc o osobie w chińskim pokoju pewne wejścia, które ona otrzymuje pochodzą z kamery zamontowanej na robocie i pewne wyjścia były używane do manipulowania ramionami i nogami robota. Jednak osoba w pokoju nadal przestrzega reguł i nie wie co znaczą symbole.
Załóżmy, że program realizujący książkę reguł symuluje dokładnie interakcje w mózgu Chińczyka. Wówczas z pewnością program rozumiałby chiński? Searle odpowiada, że taka symulacja nie odtworzy ważnych cech mózgu – jego wyjaśniających i intencjonalnych stanów.