Tworzył obrazy zindywidualizowanych jednostek, na tle monumentalnej architektury lub natury. W roku 1944 stanął na czele aktorsko-reżyserskiej klasy we Wszechzwiązkowym Państwowym Instytucie Kinematografii w Moskwie, kształcąc wielu radzieckich operatorów. Działalność pedagogiczną prowadził również poprzez stworzenie podręcznika sztuki operatorskiej oraz kilku książek o tej tematyce.
Filmografia (operator) 1925 – Кирпичики (reż. Michaił Doller, Leonid Obolenski) 1925 – Gorączka szachowa (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1926 – Matka (Мать) (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1926 – Mechanika mózgu (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1927 – Koniec Sankt Petersburga (reż. Wsiewołod Pudowkin, Michaił Doller) 1927 – Kelner z restauracji „Jar” (reż. Jakow Protazanow) 1928 – Burza nad Azją (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1928 – Żywy trup (reż. Fiodor Ocep) 1933 – Dezerter (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1938 – Zwycięstwo (reż. Wsiewołod Pudowkin, Michaił Doller) 1939 – Minin i Pożarski (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1941 – Suworow (reż. Wsiewołod Pudowkin, Michaił Doller) 1946 – Admirał Nachimow (reż. Wsiewołod Pudowkin) 1950 – Żukowski (reż. Wsiewołod Pudowkin, Dmitrij Wasiljew) 1950 – Zwycięzca przestworzy (reż.