Pierścień występuje tylko u bardzo młodych okazów, szybko zanika. Miąższ Gruby, gęsty i wodniście biały. Ma słaby zapach gorzkich migdałów, w smaku jest łagodny. Gatunki podobne Minimalna możliwość pomylenia z podobnymi gatunkami. Charakterystycznymi cechami tego grzyba są: stosunkowo duży owocnik, bardzo oślizły kapelusz i trzon, podwinięty brzeg kapelusza i występowanie pod sosną. Nieco podobna jest wodnicha oliwkowobrązowa (Hygrophorus persoonii) i wodnicha oliwkowobiała (Hygrophorus olivaceoalbus). Można je rozróżnić reakcjami chemicznymi: u wodnichy brunatnobiałej trzon w reakcji z KOH zmienia barwę na cytrynowożółtą, potem żółto-pomarańczową, a w końcu na brązowoczekoladową. W reakcji z NaOH trzon barwi się na ochrowożółto. u wodnichy oliwkowobiałej w reakcji z NaOH trzon barwi się na pomarańczowo-czerwono. u wodnichy oliwkowobrązowej kapelusz w reakcji z amoniakiem barwi się na zielono.
Występowanie i siedlisko Wodnicha brunatnobiała znana jest tylko w niektórych krajach Europy. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. na terenie Polski podano tylko 2 jej stanowiska, ale w późniejszych latach podano następne. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną. Od 2014 r.